Taniec Towarzyski Kraków

Angelika nie poddawał się, nie dawał za wygraną. Kolejny dzień lekcji tańca i kolejne tańce do nauki a dziewczynka znów była w oknie i dalej się nie odzywała. Kolejnego dnia Angelika zdenerwowała się i przyprowadziła dziewczynkę do środka do szkoły tańca. Założyła jej specjalne butki i dała jej strój. Dziewczynka po raz pierwszy się uśmiechnęła. Angelika też się uśmiechnęła widząc jak dziewczynka się cieszy z tego że nauczy się tańczyć gdyż przez całe życie o tym marzyła a jej mama niestety nie mogła jej sfinansować kursów tańca. Dziewczynka miała na imię Klara. Była niemową i dlatego nie mogła się porozumieć z Angeliką. Nauczyła się kilku kroków takich tańców jak samba, salsa, i rumba. Dziewczynka była zachwycona i nie wierzyła własnym oczom że udało się jej spełnić swoje największe marzenie. Od tego czasu. była już zawsze uśmiechnięta.

Jednak są podstawy bez których niestety nie da się dobrze tańczyć. Kolejną sprawą, jest choćby podstawowa znajomość kroków tanecznych – jaki taniec ma jakie kroki, w jakim tempie go tańczymy i jaka muzyka będzie nam towarzyszyć. Na przykład weźmy do naszych rozważań walca angilskiego. Jest to taniec standardowy więc z tej informacji wiemy że nie będzie to taniec szybki taki jak na przykład cha cha cha. Pozycja wyjściowa do walca angielskiego będzie, sylwetka wyprostowana, nogi partnerów połączone, stopy razem. Walc angielski liczony jest na trzy. Teraz zastanówmy się może nad innym tańcem na przykład tango rytmicznie liczymy ten sposób wolny – szybki- szybki- wolny. Jak widzimy liczenie rytmiczne się już nam zmieniło. W ogóle w każdym tańcu będzie nam się zmieniać postawa taneczna i rytmiczność. Każdy też przedstawia inna historię prezentowaną przez partnerów

Kolejna figurą którą możemy nauczyć się na lekcjach tańcach w Paso-Doble to figura która się nazywa banderilas . Figura te polega na tym że partner robi krok prawą nogą w miejscu jest to krok mony postawiony w miejscu. Partnerka robi krok lewą noga w miejscu i też ten krok jest mocny. Drugi krok to partner daje nogę lewą w bok a partnerka prawą w miejscu. Krok liczony jest na dwa. Trzecim krokiem jest wykonanie przez partnera dostawienia prawej nogi do lewej a u partnerki wygląda to następująco że robi krok w miejscu lewą noga. Czwarty krok w tańcu to uniesienie przez partnera nogi lewej i pozostawienie jej w miejscu a partnerka prawą nogę unosi i Kładnie ja w tym samym miejscu. Kroki te figury tanecznej nie są trudne. Kroki liczone są jak w poprzednich figurach. czyli jeden i dwa i trzy i cztery.

Funky to taniec współczesny. Jest on tańcem rytmicznym Tańczony przez młodzież na dyskotekach. Jest on tam najpopularniejszym tańcem . Stylem nawiązuje do muzyki pop. Do tanecznych tańców należy również salsa która swoje korzenie wywodzi z Kuby. Jest ona najpopularniejszym tańcem w dzisiejszych czasach którego uczy się wiele osób w szkole tańca. Niedawno taniec pojawił się tytule znanego filmu który nazywa się w rytm salsy. Kolejnym tańcem który pojawił się w europie jest taniec brzucha. Inaczej taniec znany jest jako orientalny. Taniec brzucha jest najstarszym tańcem znanym na świecie . Uznawany jest jako bardzo kobiecy taniec gdzie kobieta zasłoniętą ma twarz i biodra a brzuch który eksponuje jest poruszany w rytmiczny sposób do słyszanej muzyki. Całe jej ciało rusa się razem z jej delikatnymi poruszeniami brzucha. Taniec jest bardzo widowiskowy.

Na lekcjach tańca walca wiedeńskiego kolejną figurą jaką się nauczymy jest obrót partnerki. Kroki w tańcu liczone są jako jeden i dwa i trzy. Obrót partnerki w tańcu zaczyna partner od przesunięcia lewej nogi w bok a partnerka w tym samym czasie gdy partner wykonuje krok ona robi krok prawą noga krok w bok ze skrętem w prawo. Krok ten w walcu liczony jest na jeden. Kolejny krok to krok drugi liczony na dwa. Partner prawą nogę dostawia do swojej lewej nogi a partnerka w tym czasie wykonuj lewą nogą skrę w prawo. Krok trzeci to krok liczony na trzy partner wykonuje krok w miejscu a partnerka wykonuje powrót na prawą nogę ze skrętem w prawo. W walcu wiedeńskim musimy pamiętać że partnerka w tańcu obraca się pod lewą ręką partnera. Jeśli nauczymy się wykonywać tą figurę nap wen taniec będzie wyglądał o wiele ładniej z kolejną figurą a my będziemy szczęśliwi że się jej nauczyliśmy.

Wirówka jest kolejną figurą tańczona w tangu. Taniec zaczyna partner lewą nogą w tył gdzie robi on skręt w prawo a partnerka zaczyna prawą nogą gdzie noga znajdować się m w przodzie oraz musi pamiętać o tym że musi zrobić skręt w prawo i noga musi znaleźć się między stopami partnera. Krok ten jest wolny. Kolejny krok jest szybki partner prawą nogę daje w przód i skręca ja w prawo i musi on pamiętać o tym że stopa ma znajdować się teraz między stopami partnerki. Przed ostatnim krok w tangu jest również szybki i polega na tym że partner lewą nogę daję w bok i skręca ją w prawo a partnerka prawą nogę daje w przód ze skrętem w prawo i teraz to jest stopa powinna znaleźć się miedzy stopami partnera. Ostatnim krokiem w tangu jest krok wolny gdzie partner prawą nogę wysuwa w przód ze skrętem w prawo jago stopy powinny znaleźć się miedzy stopami partnerki a partnerka wysuwa lewą nogę w bok ze skrętem w prawo.

Walc angielski nie składa się tylko z kroków podstawowych. Dodatkową figurą w tym tańcu może być obrót w prawo którego kroki przedstawię. Partner zaczyna nagą prawą i przesuwa ją w przód partnerka robi analogicznie tylko na odwrót nogą lewą i w tył. Drugi krok w tańcu wygląda następujący partner lewą nogę przesuwa w przód ze skrętem w prawo i dodatkowo wykonuje krok do boku. Partnerka przesuwa prawą nogę w tył i skręca się w prawo oraz dodatkowo robi mały krok do boku. Ostatnim krokiem który liczymy na trzy jest wykonanie przez partnera dosunięcia prawej nogi do lewej a partnerka dosuwa lewą nogę do prawej. Pożnij partner daje nogę lewą w tył partnerka prawą w przód. Partner prawą nogę daje do tyłu i robi skręt w prawo oraz mały krok do boku partnerka lewą nogę do przodu ze skrętem w prawo oraz mały krok do boku. Takoto kończy się zaprezentowana figura w tancu.

Taniec – jako możemy porównać układ ruchów dwóch ciała i gestów wykonywanych w rytm muzyki bądź rytmicznych dźwięków które słyszymy. Wyróżnia się taniec obrzędowy, ludowy-tradycyjny taniec związany z danym obszarem regionalnym, którego form rozwinęły się na przestrzeni czasu, taniec towarzyski, wywodzi się z tańców dworskich które były tańczone w dawnych czasach, balet klasyczny- jest to forma tańca teatralnego i taniec nowoczesny który powstaje na przestrzeni naszych ówczesnych czasów. Taniec towarzyszy człowiekowi od zawsze od czasów prehistorycznych do teraźniejszych.. Pierwotnie był tańczone na cześć bogów lub przyrody w którą wierzyli. W wielu religiach taniec był obok składania ofiary bogu był najważniejszą czynnością kulturową, gdyż może on wyrażać te emocje, które są w duszy człowieka. W starożytnej Grecji tańczono podczas święta ku czci boga Dionizosa.

Partner w tańcu stawia krok lewą noga do przodu a partnerka nogę prawą daje w przód gdzie kontynuuje obrót pod ręka. Kolejnym krokiem w tańcu jest krok mężczyzny wykonywany prawą nogą w bok gdzie obejmuje partnerkę prawym ramieniem. W rumbie objęcia są delikatne a nie takie gdzie partnerkę bardzo mocno przyciąga się do siebie a partnerka w tej samej chwili robie krok lewą nogą w bok i jest zwrócona twarzą w kierunku do twarzy tancerza. Możemy też wykonać w tańcu obrót gdzie obracają się obojga partnerzy. Polega on na tym że partner wykonuje w tańcu te same kroki co partnerka podczas obrotu ale co trzeba zapamiętać one są w odwrotnym kierunku w innym wypadku nastąpił by zderzenie. Podczas tegoż obrotu partnerzy nie trzymają się za ręce gdyż było by to nie możliwe. Po wykonaniu obrotu partnerzy znów powracają do podstawowej postawy tanecznej w rumbie.

Tańce góralskie nie są aż tak powszechnie znane jak inne tańce narodowe takie jak na przykład oberek czy polonez. Na pewno nakłada się na to wiele czynników choćby to iż górale wydają się być typem samotników rzadko opuszczających swoje domostwa i rodzinne strony. Taka kolej rzeczy powoduje brak występów w innych regionach polskich i brak rozwoju tych jakże pięknych tańców. Nie są one w wyniku tego wykonywane i powszechnie znane przez dużą liczbę osób spoza regionu w którym powstały. Tańce te nie należą do trudnych lecz jak już wspominałem problem tańców góralskich a raczej braku ich znajomości tkwi w słabym ich rozpowszechnianiu. Tańce góralskie nie mają ukształtowanego jakiegoś jednego schematu ruchowego tak jak w na przykład w krakowiaku. Każdy taniec i wystep w chatach góralskich jest inny okraszony innymi emocjami i niosący zawsze różne przesłanie mające z góry ustalony cel.