Jednak są podstawy bez których niestety nie da się dobrze tańczyć. Kolejną sprawą, jest choćby podstawowa znajomość kroków tanecznych – jaki taniec ma jakie kroki, w jakim tempie go tańczymy i jaka muzyka będzie nam towarzyszyć. Na przykład weźmy do naszych rozważań walca angilskiego. Jest to taniec standardowy więc z tej informacji wiemy że nie będzie to taniec szybki taki jak na przykład cha cha cha. Pozycja wyjściowa do walca angielskiego będzie, sylwetka wyprostowana, nogi partnerów połączone, stopy razem. Walc angielski liczony jest na trzy. Teraz zastanówmy się może nad innym tańcem na przykład tango rytmicznie liczymy ten sposób wolny – szybki- szybki- wolny. Jak widzimy liczenie rytmiczne się już nam zmieniło. W ogóle w każdym tańcu będzie nam się zmieniać postawa taneczna i rytmiczność. Każdy też przedstawia inna historię prezentowaną przez partnerów
Taniec – jako możemy porównać układ ruchów dwóch ciała i gestów wykonywanych w rytm muzyki bądź rytmicznych dźwięków które słyszymy. Wyróżnia się taniec obrzędowy, ludowy-tradycyjny taniec związany z danym obszarem regionalnym, którego form rozwinęły się na przestrzeni czasu, taniec towarzyski, wywodzi się z tańców dworskich które były tańczone w dawnych czasach, balet klasyczny- jest to forma tańca teatralnego i taniec nowoczesny który powstaje na przestrzeni naszych ówczesnych czasów. Taniec towarzyszy człowiekowi od zawsze od czasów prehistorycznych do teraźniejszych.. Pierwotnie był tańczone na cześć bogów lub przyrody w którą wierzyli. W wielu religiach taniec był obok składania ofiary bogu był najważniejszą czynnością kulturową, gdyż może on wyrażać te emocje, które są w duszy człowieka. W starożytnej Grecji tańczono podczas święta ku czci boga Dionizosa.
Partner w tańcu stawia krok lewą noga do przodu a partnerka nogę prawą daje w przód gdzie kontynuuje obrót pod ręka. Kolejnym krokiem w tańcu jest krok mężczyzny wykonywany prawą nogą w bok gdzie obejmuje partnerkę prawym ramieniem. W rumbie objęcia są delikatne a nie takie gdzie partnerkę bardzo mocno przyciąga się do siebie a partnerka w tej samej chwili robie krok lewą nogą w bok i jest zwrócona twarzą w kierunku do twarzy tancerza. Możemy też wykonać w tańcu obrót gdzie obracają się obojga partnerzy. Polega on na tym że partner wykonuje w tańcu te same kroki co partnerka podczas obrotu ale co trzeba zapamiętać one są w odwrotnym kierunku w innym wypadku nastąpił by zderzenie. Podczas tegoż obrotu partnerzy nie trzymają się za ręce gdyż było by to nie możliwe. Po wykonaniu obrotu partnerzy znów powracają do podstawowej postawy tanecznej w rumbie.
Niestety jak to mówią wszystko co dobre szybko się kończy tak też i było z tym kursem tańca. Po dwunastu miesiącach ćwiczeń przyszedł już ten ostatni dzień i ostatnia lekcja tańca. Bardzo swobodna gdzie do dowolnej muzyki każda para mogła zatańczyć swój ulubiony taniec. Braw od zgromadzonych tancerzy kończących kurs oraz samych instruktorów nie było końca. Na zakończenie każdy otrzymał pamiątkowy dyplom ukończenia – pomyślnego- kursu. Żal było się rozstawać i prawdą jest to że taniec to nie tylko ruch to wewnętrzny bardzo ścisły kontakt z drugą osobą z którą spędziło się wiele godzin na zajęciach. Jednak oprócz żalu i smutku był też pozytywne emocje. Radość i zadowolenie z tego iż kurs udało się ukończyć a przede wszystkim z tego iż nie przeszło się obok nauki tańca obojętnie i nauczyło się dosyć wielu elementów które na pewno przydadzą się w przyszłości na parkiecie. Pieniądze więc zostały zainwestowane w sposób odpowiedni.
Gdy minie już czas nerwowego oczekiwania i przychodzi nasza kolej, w głowie mamy burzę myśli ręce zaczynają się trzęść a nogi wydają się jak z gliny dostajemy szansę występu. Ale okazuje się iż tancerze nie prezentują swoich umiejętności tanecznych przed jury ale przed grupą wykwalifikowanych osób wyjdaje mi się że również tancerzy lub osób zajmujących się ocenianiem tańca lub też choreografów. To oni wyłapują i wychwytują te najlepsze talenty które wyróżniają się spośród setki czy też pięćdziesiątki która równocześnie prezentuje się jurorom. Wydaje mi się że ten system selekcji nie jest do końca sprawiedliwy i niekiedy oczom oceniających przemykają osoby które naprawdę powinny dostać i zasługują na kolejną szansę występu. Prawdą jest też jednak to iż nie każdego tancerza da się wychwycić a czasem pomimo iż osoba naprawdę dobrze tańczy to trema powoduje to iż kompletnie nic jej nie wychodzi.
Poznali państwo już krok w tańcu tańczony do przodu i do tyłu. No ale przecież nie będziemy tylko tańczyć w przód i tył więc przydało by się nauczyć kroków w bok żeby po połączeniu miało to ręce i nogi. Więc zacznijmy od wytłumaczenia jak to wygląda. Krok w bok lewą nogą, przenosimy cały ciężar ciała na lewa nogę i liczymy : 4; wysuwamy biodro w bok, w lewo i liczymy;: 1 Krok w bok odbywa się prawą nogą w taki sam sposób, lecz przeciwną noga i wysuwamy biodro w prawo. To akurat jest analogiczne i myślę że nikt nie będzie miał z tym problemu. Każdy kto już potorfi zatańczyć krok do przodu i tyłu musi teraz opanować krok w bok. Nie jest on trudny i myślę że nie zajmie on państwu dożo czasu żeby się go nauczyć. Nic nam nie pozostaje jak tylko zabrać się za naukę bo przyjdzie czas na ruchy bioder. Cóż to była by za rumba gdybyśmy nie potrafili ją tańczyć jak potrzeba. Więc do pracy
W dawnych lokalnych środowiskach wielskich tańce były zazwyczaj mało zróżnicowane. Tańce były przekazywane z babki na matkę z matki na córkę i tak od dawien dawna. Tworzyły one repertuar coś na kształt dzisiejszego naszego przedstawienia. Były to tańce dobrze znane ludności zamieszkującej ten sam teren. Podobnie jak taniec tak jak i mowa polska była im dobrze znana. Taniec, muzyka, śpiew, mowa, stroje i sztuka ludowa były czymś nieodłącznym w społeczności. Młodsze pokolenie wieku naszych drugoklasistów przyswajało sobie w sposób naturalny a nie z przymusu patrząc jak starsi i rodzice tańczą. Podobnie jak dzieci przejmowały tańce ich nawyki i miejscowy zasób słów ostawały w pamięci. Tańce nigdy nie zanikły gdyż starsze osoby zastępowali młode dziewczyny i kawalerowie którzy od najmłodszych lat towarzyszyły zespołowi. Przez wymianę osób w zespole choreografia nie była już taka sama. Nowi członkowie nieznacznie ją zmieniali.
Tak naprawdę nikt nie wie skąd pochodzi taniec go go. Pewnie nawet nikt
się nad tym tak naprawdę nie zastanawiał. Taniec go go jest
tańczony w klubach nocnych gdzie zbiera się dużo panów by po
oglądać tancerki. Bądź też jest tańczony na wieczorach
kawalerskich gdy koledzy żegnaj swojego kolegę. Tancerki w Kubach
nie tańcz samby, rumby, salsy czy jakże pięknego walca
angielskiego. Wykonują one ruchy obok długiej metalowej rurki.
Panie wiją się wokół rurki jak najlepiej potrafią wykonując
przy tym bardzo dziwne. Starają się nimi jak najbardziej podkreślić
to jakie mają figurę i podkreślić swoje atuty kobiecości. Panie
najczęściej tańczą w bardzo skąpych strojach. Często są one z
lateksu żeby dobrze podkreślały krągłości. Po jakim? czasie
tańczą ścigają powoli to w co są odziane. Często zostają w
samych majtkach a nawet zdarza się że zostają bez okrycia. Panowie
bardzo to lubią jak piękne panie wiją się zmysłowo nagie koło
nich
Na ?wiecie mamy bardzo dużo rodzajów tańca. Są tańce piękne klasyczne które zachwycaj oko gdy panie w pięknych balowych suknach tańczą walca angielskiego panowie są bardzo elegancko ubranie w czarne smokingi i pięknie prezentują się przy paniach. Są tańce które obnażaj przed widzami bardzo dużo nagiego ciała tj. samba czy cza cza cza. To tańce gdzie największa uwagę skupia to w czym jest partnerka a nie to w jaki sposób tańczy. Te tańce zawieraj w sobie też dużo czasu poświęconego na kursach tańca ale są troszkę wulgarne Jest jeszcze bardzo dużo tańców klasycznych które oferują różne szkoły tańca gdzie możemy się ich uczyć. Są też tańce dyskotekowe gdzie nie ważne jest czy było się na lekcjach tańca, czy korzystało się z pomocy instruktorów. Ważne jest to żeby z lekkości się poruszać, żeby dobrze wyglądać. Są też tańce wulgarne do których należy taniec go go. Każdy taniec ma co? w sobie. Każdego przyciąga i skupia w tańcu co innego.